Oer-Hollands bedankje met bloemen

Zij hadden er lucht van gekregen dat er vrijwilligers ’s avonds bijeen zouden komen. Gewoon om de lopende zaken te bespreken en te evalueren, zoals dat gaat met projecten waarbij heel veel komt kijken. En dat leek hen een mooie gelegenheid. Dé gelegenheid om dankjewel te zeggen, op zijn Hollands en dus met een bloemetje. De hele dag waren ze ermee bezig geweest. Want waar vind je zoveel mooie bloemen voor een prijs die het minimale vluchtelingenbudget niet te boven gaat?

Even na achten kwam het groepje vluchtelingen uit de opvang van de voormalige Anne Annemaschool gisteren binnen bij wijkgemeente De Brug in Schuilenburg. De circa zeventig vrijwilligers zaten nog aan de koffie. Als eerste gingen de armen om de 76-jarige Willemijn Vetkamp, naar eigen zeggen “het manusje van alles” bij de vluchtelingenopvang. Willemijn en haar collega’s weren ‘vanuit heel het hart” bedankt voor de warmte die zij als eenvoudige, vreedzame vluchtelingen in Amersfoort hebben mochten ontvangen. Een groepsfoto mocht natuurlijk niet uitblijven. Een aantal van de vluchtelingen bleek al een Nederlands woordje te spreken. “Káás” klonk het in koor.

Willemijn Vetkamp: “ Wat ik het mooiste vind van dit werk? Dat je de mensen in heel korte tijd ziet veranderen. Van angstig en gesloten naar mensen die zich weer een beetje op hun gemakt voelen, die weer zichzelf durven te zijn.”

Bron: Amersfoortse Courant/Eric van der Velden